25-11-09

Het wel en wee van onze jongens

Met Gamer gaat het steeds beter en beter. Hij had zich kandidaat gesteld voor de leerlingenraad op school en is van de 25 kandidaten vierde geworden. Ik zie mijn oudste zoon zo openbloeien, leuk gevoel is dat. Natuurlijk heeft hij daarvoor stemmen geronseld bij de kinderen van het eerste leerjaar door een kamp te bouwen en er met hen in te spelen, en maar vragen of ze op hem wilden stemmen.

Zonnetje, tja wat kan ik ervan zeggen. Goed en niet goed, zeker. Het eerste oudercontact was vrij positief, maar met toch een negatieve ondertoon. Het is namelijk het eerste jaar dat er voor hem een andere aanpak is dan klasgenootjes, hij krijgt door zijn concentratiestoonissen minder oefeningen dan de anderen en bij opdrachtjes moet zijn naam overal bij vermeld worden.De juf (echt een schat) zegt me dat zij zich aan hem aan moet passen. Zijn gedrag kan reuze tof zijn, en het volgende moment rot vervelend (lelijke woorden roepen, slaan, roepen, ...)Ook zijn zelfredzaamheid is volgens mij niet wat het moet zijn. Het aan-en uitkleden verloopt traag, eten moet gestimuleerd worden, op straat een klein gevaar. Ik heb lange tijd gedacht dat eenmaal iets was aangeleerd, dat dat een zorg minder was, maar nu blijkt dat ik hem constant moet bijsturen, ook wat al aangeleerd was. Hij is mijn schatteke, maar soms weet ik het niet zo goed meer. Ik maak me zorgen naar de toekomst toe.

Met de jongens van mijn vriend lukt het steeds beter en beter. Ieder van ons heeft, denk ik zijn draai gevonden. Het is steeds feest als ze er zijn, maar wel erg druk. Wat ik wel spijtig vind is dat ik "maar" de stiefmama ben. Ik heb een heel andere manier van opvoeden, en dan vooral naar het verzorgende toe worden mijn kinderen anders grootgebracht. We eten zo gezond mogelijk, poetsen onze tanden, ik kan zo wel even doorgaan. Maar ik probeer vooral die jongens als ze bij ons zijn een onvergetijlijke tijd te bezorgen.

20:19 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stiefmama ass |  Facebook |