23-05-08

wat een nacht

Vorige nacht, plots hoor ik heel luid en krijsend: MAMA!!!!!!! IK kruip al half slapend uit mijn bed, niet wetend wat te verwachten( Gamer was deze week ziek geweest, misschien moest die weer overgeven, of had Zonnetje een nachtmerrie). Ik kom de jongens hun slaapkamer binnen en zie niks verontrustend en fluister: wie heeft er geroepen? Zonnetje zegt mij dan dat zijn lakentjes niet goed liggen, ik trek ze even recht en ga verder slapen. Blijkbaar toch een nachtmerrie voor Zonnetje, de nachtmerrie van het dekbed dat niet mooi recht ligt.

08:53 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-05-08

het leven gaat zijn gangetje...

Zonnetje is precies zijn draai wat aan t vinden op de voetbaltrainingen. Hij mag namelijk keeperen. Heel leuk is dat, want keeperen is iets eenvoudiger om te begrijpen dan voetballen zelf, hij moet enkel die bal tegen houden. Hij kan het nog niet echt goed, maar doet het heel graag en dat is voor mij het belangrijkste. Er zijn nog wel probleempjes met dat keeperen, vb de taak van de keeper is de bal terug in het veld te gooien of uit-trappen, hij neemt die taak heel serieus op en als de trainer dit een keer van hem overneemt, dan durf ik niet te kijken want Zonnetje kan dan heel erg boos worden.(schoppen, slaan, duwen).

Gisteren nog een leuk voorbeeldje gehad van hoe hij duidelijkheid wilt en hoe graag hij met cijfertjes omgaat: ik had zo van die superlekkere jellysnoepjes gekocht, waar ook de jongens zot van zijn. Zonnetje vroeg me of hij er van mocht, ik zei ja neem er maar een paar. Eerst even twijfel waarna hij me vroeg hoeveel mama? Ja ik moet echt overal een aantal bij zeggen, maakt niet uit hoeveel als hij maar kan tellen. Ik zei dan dat hij er vijf mocht nemen en ja ik ben er dan gerust op dat hij er vijf neemt, want vijf is vijf voor hem en niet zes of zeven.

Het lijkt of Zonnetje nu pas last krijgt van de scheiding, allesinds van de wissel tussen mama en papa. In het begin had Gamer het heel erg lastig, en maar die begint zich aan te passen. Mijn kleinsten heeft het lastig als hij terug thuis komt en ik moet hem een kwartiertje met rust laten en dan krijg ik mijn knuffel en een zoentje en volgens ik van mijn ex-schoonouders hoor is dat hetzelfde bij papa. Ik krijg die informatie niet van papa zelf, want die wenst geen gewoon contact meer met mij, enkel nog via mail, dat is het gemakkelijkste vind hij zelf.

08:59 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-05-08

soms maak je fouten

O ja, ik maak fouten met Zonnetje en achteraf denk ik dan dat ik het had moeten weten. We zijn enkele weken terug met ons samengesteld gezinnetje een dagje naar Planckendael geweest, met de trein. Mijn vriend had de avond daarvoor me het voorstel gedaan om ipv na de trein niet bus te nemen maar de boot.  We gingen het als verrassing houden voor ons jongens. Ik had mijn 2 al iets ingelicht, maar op de trein zag ik aan het gezichtje van Zonnetje dat er iets was. Ik zag hoe hij daar stil en onwennig zat, en dat hij vollop tics in zijn gezichtje kreeg (neus optrekken en met ogen knipperen). Ik ben dan naast hem gaan zitten en vroeg of alles in orde was, eerst zei hij ja, maar iets later vroeg hij me: mama ga je me dan nu die verrassing vertellen? Je leert gaandeweg om met een autismestoornis om te gaan, maar niet zonder fouten te maken.  En vooral als een kind  zoals Zonnetje niet steeds de symptomen vertoont.

19:04 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |