29-02-08

ouderfeest

Deze week was het grootouder- en ouderfeest met een optreden van de kleuters. Zonnetje had het de eerste keer met de grootouders perfect gedaan. Het lijkt alsof hij de bewegingen linkt aan de muziek en daardoor alles zo perfect doet. Maar de volgende dag voor de ouders, was hij af en toe eens verkeerd. Ik heb me hier helemaal niet in gestoord, want hij had het toch goed gedaan. Maar later hoorde ik van een mama dat hij de vorige dag een andere stoel had, en ja daar kan je de oorzaak al vinden.

Gamer heeft het nu weer moeilijk. Stoute antwoorden geven, druk zijn en nota's in zijn agenda. Ik blijf het op de scheiding steken, maar ik kan niet ontkennen dat ik soms wel eens vermoed dat mijn oudste ook een klein beetje een "probleempje"heeft. Op school doet hij het goed(gemiddelde van 82%), hij is zeer zelfstandig en verantwoordelijk, maar is heel erg druk(vooral op school), hij heeft het soms erg moeilijk met zichzelf (vroeger ook al). In het reva heb ik dit al eens aangekaard, en de psychologe dacht dat hij misschien wel een hele lichte vorm van ADHD kan hebben. Ik ga er voorlopig niks aan doen, maar ik heb gemerkt dat dezelfde aanpak als Zonnetje voor Gamer ook resultaat heeft. Ik blijf wel dezelfde opmerkingen krijgen op school, dat Gamer druk is en niet kan stilzitten en stoppen met babbelen. Binnenkort komt de thuisbegeleidster enkele sessies met hem doen, misschien kan ik er met haar eens over praten.

21:33 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-08

al een beetje thuis

Ik begin me al een beetje thuis te voelen in het appartement, het mooie weer zal daar wel voor iets tussen zitten. Ik kon me moeilijk aanpassen. De kleinere ruimtes, veel minder warm water (van geiser naar boiler), de geluiden die je beter hoort. Ik moet redelijk wat luxe afgeven. Vloerverwarming (het hele huis even warm), het warme water, tuin, de hond die af en toe buiten kan lopen, ruimte. Maar het is mijn eigen plekje, ik woon overal lekker dichtbij, en vooral: de jongens voelen zich hier goed. Vorige week was Zonnetje zich op de fiets aan het uitleven hier achter op de parking, en Gamer verdiept zich zoals steeds in zijn playstationspelletjes en vind zijn bovenste bed supercool. Bovendien ga ik regelmatig mee naar mijn vriend die een mooi huis heeft met tuin.

18:24 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-08

Een grappige anekdote...

...die in de toekomst toch niet zo grappig meer zal zijn.

Op donderdag is het fruitdag, de kindjes krijgen dan een stuk fruit van de juf. Het is natuurlijk niet altijd gemakkelijk om al die kindjes hun fruit te laten eten, dus haalt de juf al haar truccen boven. Vorige week zei de juf dat je van een appel goed kan voetballen. Zonnetje wilt nu dus elke woensdag als het voetbaltraining is appel eten. Op zich niet zo erg, maar wie een kindje met ass heeft, zal mij wel begrijpen dat dit wel eens heel erg kan worden. (bv als ik op woensdag geen appel in huis heb). Ook al deze ochtend, toen ik een appel aan het schillen was om mee te geven in de boekentas, was het al paniek:" neen mama, geen appel vandaag, dat mag alleen op woensdag als het training is."Ik heb hem dan toch tot rede kunnen brengen door te beloven dat hij woensdag zeker een appel mee naar school zal krijgen.

Daarjuist was het oudercontact ivm de toetertesten. (dit zijn de testen die de kleuters uit de 3de kleuterklas krijgen om te zien of ze rijp zijn voor het 1ste leerjaar).  Zonnetje had een score van 66/80 of 82%. Ik was reuze fier. Maar voor de juf was dit geen verrassing, zijn intelligentie is zeer goed, de testen verliepen in een rustige sfeer, Zonnetje was aan een tafeltje in een hoekje gezet en de juf had oogcontact. De duidelijke minpunten zijn nog altijd fijne motoriek en concentratie. Ook het mannetje dat ze moeten tekenen is nog niet echt duidelijk (zou op deze leeftijd toch al moeten, maar kindjes met ass hebben een verminderd lichaamsbewustzijn).

Ook mijn verhaal van de appel was voor haar herkenbaar, ze waarschuwde me om de andere weekdagen niet te linken aan een bepaald soort fruit. Ook zij had zo een verhaal. Op maandag en vrijdag gaat Zonnetje naar het revalidatiecentrum en omdat Zonnetje niet terug is in het begin van de drinkpauze, zet de juf zijn chocomelkje al drinkklaar ( rietje erin en flapjes open), op een keer was de juf het vergeten doen en kwam hij achter zijn drankje vragen. De juf zei dat het op de juiste plaats stond, maar hij kon het niet vinden terwijl het drankje er wel stond, maar niet drinkklaar was gemaakt.

20:22 Gepost door | Permalink | Commentaren (2) | Tags: ass toetertest |  Facebook |

12-02-08

Mijn jongens zijn thuis!

Het is zover, mijn twee jongens slapen bij mij! Zalig, echt waar. Ik begon me wat verloren te voelen zonder die twee deugnieten. Gamer vond het al van in het begin prachtig en past zich zonder problemen aan. Zonnetje doet zijn best om zich aan te passen. Het is nu op het moment nog zoeken naar vaste plaatsen voor oa: zich aan-en uit te kleden, schoenen aan te doen,... Zijn plaats aan tafel heb ik hem zelf laten kiezen, nu moet er niemand nog proberen om op die plaats te gaan zitten. Ik zie dat het hem goed doet dat we al onze vertrouwde spulletjes bij hebben en ik zie ook dat hij zijn knuffel nu meer dan anders nodig heeft. Ook de weekkalender hangt al op. Ook een grote verandering is dat hij niet meer met de schoolbus naar huis komt, we wonen nu in de straat van de school en ik ga de jongens te voet van school halen. Ook hier geen problemen. Wat ik wel merk is dat het eten weer moeilijk gaat, en mijn Zonnetje tics heeft die hij anders thuis niet heeft (neusje optrekken, met ogen knipperen)

Ik moet er nu alleen op gaan letten dat ik zo vlug mogelijk routine in zijn leventje breng. Ook mijn vriend moet op vaste dagen komen, anders kan mijn Zonnetje wel eens boos worden.

17:42 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-02-08

Het verhaal van Twinkel

Mijn ex en ik hebben elkaar 17 jaar geleden leren kennen. We hebben 6 jaar verkering gehad en daarna hebben we een huis gebouwd en zijn we getrouwd. We hadden een stormachtige relatie, met veel ups en downs. Na 3 jaar huwelijk is Gamer geboren, we waren reuze blij en fier op onze zoon. Na twee jaar begon het bij mij terug te kriebelen voor een tweede kindje, mijn ex wou aanvankelijk niet, maar we hebben er veel over gebabbeld, en hebben besloten dat Gamer niet alleen moch blijven, en 3 jaar na Gamer kwam Zonnetje.

De eerste jaren waren probleemloos, maar toen Zonnetje naar school ging, kwam het vermoeden van ass. Mij liet het niet los, mijn ex stak zijn hoofd in het zand. Ik begon op te zoeken op het internet, ik praatte met mensen om zoveel mogelijk informatie te zoeken. Na 1 zwaar jaar kwam de diagnose, voor mij een opluchting, hoefde ik niet meer te twijfelen, voor mij ex weet ik eigenlijk niet wat het was,want hij praatte niet met me. Ik voelde dat telkens ik erover wou praten, hij direkt over iets anders begon, of boos werd. Natuurlijk vond ik dit niet normaal, maar ik dacht dat het wel zou beteren. Het werd nadien zo erg dat ik niet meer over Zonnetje durfde spreken. Zo kreeg ik telkens nadat we op bezoek waren geweest bij zijn of mijn familie en er over Zonnetje gesproken werd, thuis flink onder mijn voeten. "Moest je er nu weer over praten, kon je het niet laten",...

Een dik jaar geleden heeft mijn ex promotie gekregen, hij vertrok s'morgens rond 6 uur en was maar thuis tussen 19 en 19.30uur. Hij had altijd in de bouw gezeten en droomde van een eigen zaak, maar omdat ik daar schrik van had, kwam die promotie zeer goed uit. Hij werd aankoop verantwoordelijke, waar hij zeer fier op was. Hij zag zijn jongens enkel maar op zondag, omdat ik op zaterdag werk gingen de jongens steeds naar mijn ma omdat mijn ex dan aan het huis of aan zijn hobby werkte. Aanvankelijk deden we steeds iets met ons vieren op zondag, maar dat werd steeds minder omdat hij moe was en ik zag hem steeds in de zetel liggen slapen.

We groeiden uit elkaar, maar ik zag het niet. Ik leefde mijn eigen leventje, met de jongens. Ik zat op een eilandje, en voelde me wel goed zo. Ik had weinig contact met familie en vrienden, maar merkte het niet. Pas nu besef ik hoeveel ik mijn familie gemist heb.

En dan sloeg het noodlot toe. Mijn ex ging nog mee met de mannen de laatste dag van den bouw vieren. Dit gebeurde 2 keer per jaar en ik stelde me dan ook geen vragen waarom ik hem niet heb horen thuis komen. Een week later vertelde hij me dat hij iemand had leren kennen, maar dat er geen reden tot paniek was, dit was enkel een goede vriendin waar hij goed mee kon praten. Ik was eerst niet achterdochtig, maar werd dat vlug wel toen ik in zijn gsm ging neuzen en vanalles ontdekte wat ik liever niet had geweten. Ik heb het moeilijk om hier verder over uit te wijden, maar er zijn 3 zeer moeilijke maanden gevolgd, maanden vol bedrog, leugens, verwijten, ruzies,... De jongens heb ik in de grote vakantie veel naar mijn ma gedaan om daar te logeren, zodat zij hier niet teveel van moesten meemaken, Gamer was zich wel degelijk bewust van wat er aan het gebeuren was, maar Zonnetje deed gewoon zijn ding. Gamer vroeg me al vlug of we gingen scheiden, of zijn leven dan ook zo ingewikkeld zou worden dan dat van sommige klasgenootjes, maar neen zei ik steeds, mama en papa komen er wel uit. Maar na een tijdje moest ik de jongens toch inlichten. Het was eigenlijk al duidelijk, maar ik wou mijn gezin bijeen houden. Het was zo duidelijk, maar ik wou het niet zien. Mijn ex ging af en toe eens een week bij haar wonen om te kunnen kiezen, en ik vond het maar goed. Ik heb zoveel geslikt, tot mijn energie op was.

Maar toen ik mijn vriend had leren kennen, was het plots gemakkelijker. En toen op een dag, toen Gamer me had verteld dat hij met papa en zijn vriendin naar de mac Donalds geweest was, heb ik hem de deur gewezen, dit was de laatste druppel.

Nu probeer ik mijn nieuw leven op te bouwen, samen met de jongens en mijn vriend die hier af en toe komt slapen. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik weet wel dat ik er altijd voor de jongens zal zijn. Vooral Zonnetje, die veel routine en rust nodig heeft. Ik werk daar volop aan om mijn jongens alles te kunnen geven.

09:16 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

eerste stap in ons nieuw leven

Het is nu zover, ik ben ingetrokken in mijn eigen appartement. De jongens komen pas zondag hier wonen. Omdat hun slaapkamer nog niet klaar was, hebben ze gelogeerd bij oma en opa.

Zonnetje heeft het moeilijk, hoewel hij toch heel hard zijn best doet om zich aan te passen. Vooral vorige week vrijdag was een moeilijke dag voor hem. Het was karnaval op school. Op zich vind hij het wel leuk om zich te verkleden (make-up mag wel niet), maar het karnavals feest op school heeft hem uit zijn lood geslagen. Toen 1 van de papa's die zijn vorige voetbaltrainer is, in de klas kwam en aan de kindjes vroeg of hij mocht blijven om karnaval te vieren, is Zonnetje boos geworden en heeft hij fel gereageerd dat die papa enkel op de voetbal mag zijn. Toen hij met oma mee naar het appartement kwam kijken, was hij zeer stil en prikkelbaar. Ook de eerste keer naar papa op bezoek gaan met oma en opa, heeft hem geen deugd gedaan. Papa woont nu in ons oude huis en hoewel ik Zonnetje goed voorbereid heb, had hij het heel erg moeilijk mee.

Gamer vind het allemaal reuze, hij mag nu alleen naar de bakker gaan, te voet naar school, in een stapelbed slapen,... Hij ziet het allemaal zitten.

Voor mij zijn het gemengde gevoelens. Ik ben blij dat ik nu mijn eigen leven kan leiden, maar er is wel die schrik, schrik voor de toekomst, schrik of ik het financieel wel aankan, schrik of er niet teveel problemen met de papa zullen komen. Ik ben sterk, maar soms lukt het me niet om het positief in te zien. Ik heb wel een enorme steun, ik heb enkele maanden geleden een enorm lieve man leren kennen. We hebben elkaar op een forum leren kennen en zijn beginnen chatten, bellen en hebben elkaar uiteindelijk ontmoet. Nu zijn we 4 maanden een koppel. Ik weet het, het is vlug, maar dankzij hem zie ik het allemaal beter zitten. Hij is lief, zacht en heel belangrijk: heel goed voor de jongens. Hij heeft zelf 2 kinderen (ook jongens) en dat geeft dat het om de 2 weken een enorm druk week-end is met de 4 jongens.

08:48 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |