27-01-10

gedicht

Anders zijn

Anders zijn is vaak eng voor de ander,
afwijken dat kan toch zomaar niet,
wie maakt dat ik verander,
en in het andere doel schiet,

Anders zijn is waardevol,
waarom begrijpt de ander je niet,
omdat hij verstrikt zit in een rol,
en hij het andere gewoon niet ziet,

of het andere niet kent,
dat maakt hem in de war,
de mens is te veel gewend,
te trekken aan dezelfde kar,

er is vaak maar één weg voor ze te gaan,
de weg van het bekende,
ze durven niet alleen te staan,
leve de ander dat zijn voor mij de helden,

Ben je anders, omdat je anders denkt,
nee hoor je bent gewoon mens,
ieder mens weet hoe hij liefde schenkt,
maar we doen het nog niet samen, dit is mijn allergrootste wens,

Liefde en respect voor elk mens wat leeft,
hoe je ook je levenspad bewandeld,
weet dat de ander om je geeft,
en dat we met elkaar zijn verankert.

15:01 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Zonnetje houdt niet van leugens

Omdat Zonnetje niet veel verteld van op school, luister ik steeds met volle aandach als hij dit eens een keertje wel doet. Vooral als Gamer niet thuis is praat Zonnetje wel iets meer. Zo ook vorige week toen ik vroeg hoe het geweest was op school, zei hij: niet goed mama. Ik vroeg waarop en hij vertelde met traantjes in zijn ogen dat een vriendje gelogen had over de leeftijd van dit vriendje zijn papa. Zonnetje kan hier echt niet tegen en nu begrijpen we beter zijn gedrag tegenover zijn stiefbroertje die wel eens veel fantaseert en daardoor ook leugens verteld.

Zonnetje heeft ook de gewoonte om zijn sokken bij het slapen gaan naast zijn hoofdkussen te leggen, ik mag daar niet aankomen want dan wordt hij boos: nu weet ik niet meer welke voor de rechter voet is en welke voor de linker voet. Een kind van 7jaar zou zich daar toch niet mee moeten bezig houden denk ik dan.

Gamer doet het heel goed op school. Hij heeft zich ondertussen goed aangepast aan de nieuwe gezinssituatie en is heel lief en zelfstandig.Hij gaat ook redelijk goed om met de problemen van zijn broer. Een droomjongen denk ik dan soms.

14:55 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ass |  Facebook |

03-01-10

leven in een nieuwsamengesteld gezin

Neen, het is niet eenvoudig, twee verschillende stukjes gezin, die samen terug één worden. Ieder heeft zijn eigen gewoontes, z'n eigen opvoedingsmethodes, z'n eigen gedachtes. En dan vooral als er een kind met ass tussen zit, dat is al helemaal niet evident. We lossen onze problemen, onze meningsverschillen op door veel te praten en te luisteren naar elkaar. Toch kan het echt wel leuk zijn, zoals Gamer die in het week-end zich ontfermt over zijn kleinste stiefbroertje(3jaar), Gamer zorgt dat wij ons kunnen uitslapen en zet de anderen aan de ontbijt tafel, zorgt dat de kleinste naar de wc is geweest,enz. Of als ze zo samen een spelletje aan het spelen zijn en er helemaal in op gaan.

Zonnetje blijft het moeilijk hebben met zijn stiefbroertje. Zijn ander dialect, andere opvoeding, zijn totaal ander karakter, maar vooral zijn neiging om te liegen maakt het voor Zonnetje heel moeilijk. Liegen kan voor hem totaal niet (behalve als hij het zelf doet). We kunnen veel oplossen door beloningen, maar zijn neiging om zijn stiefbroertje te slaan, schoppen of krabben blijft bestaan.

16-12-09

GOn overleg

We hebben juist een Gon overleg gehad, en er werd eigenlijk zo ongeveer hetzelfde gezegd als vorige keer. Cognitief is alles in orde, het tempo is nog een groot probleem. Het is op het moment zo dat ze voor hem kortere reeksen oefeningen geven. Na de feestdagen gaan ze een prikkelvrij hoekje maken. Op mijn vraag gaan ze de extra hulp van de juf afbouwen, de juf noemt Zonnetje bij elke oefening bij zijn naam, hij heeft dit nodig om te begrijpen wanneer hij iets moet doen, volgens de GOn juf kan dit afgebouwd worden. Ik vind dit belangrijk, omdat in de toekomst niet elke leerkracht daar tijd voor zal nemen.

Er werd me ook duidelijk gemaakt dat dit schooljaar waarschijnlijk het laatste jaar is dat er extra hulp is. GOn valt weg en in het reva zijn er hervormingen waardoor het kan dat we volgend schooljaar er niet meer terecht kunnen, ik zal dan waarschijnlijk privé begeleiding moeten zoeken. Wat een geluk dat ik nog op mijn verhoogd kindergeld kan rekenen.

14:12 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gon revalidatie |  Facebook |

25-11-09

Het wel en wee van onze jongens

Met Gamer gaat het steeds beter en beter. Hij had zich kandidaat gesteld voor de leerlingenraad op school en is van de 25 kandidaten vierde geworden. Ik zie mijn oudste zoon zo openbloeien, leuk gevoel is dat. Natuurlijk heeft hij daarvoor stemmen geronseld bij de kinderen van het eerste leerjaar door een kamp te bouwen en er met hen in te spelen, en maar vragen of ze op hem wilden stemmen.

Zonnetje, tja wat kan ik ervan zeggen. Goed en niet goed, zeker. Het eerste oudercontact was vrij positief, maar met toch een negatieve ondertoon. Het is namelijk het eerste jaar dat er voor hem een andere aanpak is dan klasgenootjes, hij krijgt door zijn concentratiestoonissen minder oefeningen dan de anderen en bij opdrachtjes moet zijn naam overal bij vermeld worden.De juf (echt een schat) zegt me dat zij zich aan hem aan moet passen. Zijn gedrag kan reuze tof zijn, en het volgende moment rot vervelend (lelijke woorden roepen, slaan, roepen, ...)Ook zijn zelfredzaamheid is volgens mij niet wat het moet zijn. Het aan-en uitkleden verloopt traag, eten moet gestimuleerd worden, op straat een klein gevaar. Ik heb lange tijd gedacht dat eenmaal iets was aangeleerd, dat dat een zorg minder was, maar nu blijkt dat ik hem constant moet bijsturen, ook wat al aangeleerd was. Hij is mijn schatteke, maar soms weet ik het niet zo goed meer. Ik maak me zorgen naar de toekomst toe.

Met de jongens van mijn vriend lukt het steeds beter en beter. Ieder van ons heeft, denk ik zijn draai gevonden. Het is steeds feest als ze er zijn, maar wel erg druk. Wat ik wel spijtig vind is dat ik "maar" de stiefmama ben. Ik heb een heel andere manier van opvoeden, en dan vooral naar het verzorgende toe worden mijn kinderen anders grootgebracht. We eten zo gezond mogelijk, poetsen onze tanden, ik kan zo wel even doorgaan. Maar ik probeer vooral die jongens als ze bij ons zijn een onvergetijlijke tijd te bezorgen.

20:19 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stiefmama ass |  Facebook |

30-09-09

Het gaat goed met mijn nieuw gezin

Ik weet dat het een tijd geleden is, dat ik nog iets geschreven heb, maar ik ga daar veranering in brengen. Het gaat goed met ons gezin. Vooral Gamer heeft zich aangepast aan de nieuwe situatie. Zonnetje die komt veel beter met zijn stiefbroer overeen dankzij het beloningssysteem dat mijn vriend en ik uitgedokterd hebben, maar ook dankzij de gezamelijke interesse die de stiefbroertjes hebben voor den nintendo.

Op school gaat het ook goed, Gamer zit nu in het vijfde leerjaar en doet dat geweldig. Zonnetje ook in het tweede leerjaar. Buiten wat probleempjes i.v.m. concentratie, verwarring bij lessenwissel, verkeerd sociaal gedrag,... Maar de GONjuf vangt veel op. Ik maak mij maar zorgen voor de komende jaren als er geen GON, reva en thuisbegeleiding meer is.

07:59 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-06-09

enkele gedichtjes van ouders en kinderen met ass

Autisme voor het leven, niet voor heel even !

Niemand die wat aan je ziet,
maar je begrijpen doen ze niet.
Je hebt erg veel nood aan structuur,
zonder kijk je op een blinde muur.
De context begrijpen is niet vanzelfsprekend,
je weet vaak niet wat het woord of de zin betekent.
Antwoorden doe je dan op jouw manier,
al moet je het tekenen op een stuk papier.  
Nooit zal je de moed opgeven,
altijd even gedreven.
Je houdt erg veel van knuffels en lieve kusjes,
helpen kan je als de beste met kleine klusjes.
Steeds liefdevol en luisterend als een vink,
ik vind je een echte stoere bink.
Je bent een vrolijk kind,
door mama heel bemind.
Ik zou je voor niets of niemand willen ruilen,
nog voor geen paleis met 100 zuilen.                                        
Je bent mijn hartendief,
Ik heb je o zo lief ! ! !

Je mama

 

 

Zijn er maar meer mensen die leren begrijpen wat er in mijn hoofd omgaat
Ik kan het zelf niet uitleggen, omdat ik niet goed over mijn gevoelens praat

Dus heb ik begeleiding nodig die me goed observeert
Zodat hij kan voelen en zien wat er in mijn hoofd bivakkeert

Als ik je niet begrijp, raak ik de controle over mijn lichaam kwijt
Dan kan ik gaan schreeuwen, slaan of bijten, wat me achteraf enorm spijt

Ik wil je geen pijn doen, dus ik hoop dat je het niet persoonlijk opvat,
Het is mijn manier van uiten, dat er iets niet goed zat

Probeer altijd kritisch te kijken naar jou houding of lichaamstaal
Want elke beweging die jij onbewust maakt, is voor mij een onduidelijk signaal

Elk signaal dat jij geeft, komt bij mij veel sterker binnen dan bij een “normaal” mens
Dus probeer goed in de gaten te houden: wat is mijn grens.
Als je mij de goede begeleiding kan geven,
dan heb ik de mogelijkheid om te kunnen genieten van mijn leven

Bert FOX

 

Mega cool dat wil ik zijn,
Anders dan anderen, dat is niet fijn.
Apenstreken uithalen doe ik graag,
Razend word ik soms en dan klop ik mensen in hun maag.
Tegelijk wil ik vrienden net als iedereen,
Eigenlijk verdien ik ze wel, maar sommige vinden me gemeen.
Naargelang de stormen en winden,

Wacht maar, ik zal ze vinden, die vrienden!
Altijd zenuwachtig op mijn stoel,
Creatief, grootse plannen, slordig, ... wat een boel!
Helpende hand, vriendelijk karakter, goede wil,
Tegen dat je me nodig hebt, geef een gil!
Eerlijk, koppig, licht ontvlambaar, ook wel lief,
Recht voor de raap, speel graag open kaart,
Soms misschien anders, maar zeker niet minder waard !

Maarten, 11 jaa

 

20:09 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedichten autisme |  Facebook |

05-05-09

Een grappige anekdote

Ondanks dat onze twee 6-jarige jongens veel ruzie maken, kunnen ze ook heel mooi samen spelen. Vooral dan playmobiel, geo trax,... . Zo waren ze onlangs mooi boven op Zonnetje zijn kamer aan t spelen, toen ze plotseling in paniek naar beneden kwamen (het zoontje van mijn vriend heeft enorm veel fantasie en is bang van geesten, monsters,enz) Ze hadden iets gehoord, een geest of zo, want zei de oudste van mijn vriend wij hoorden: tik. Waarop Zonnetje verontwaardigd keek en riep dat is niet waar, het was: tak.

Erg grappig op dat moment, maar uit het oogpunt van Zonnetje volledig normaal, hij is erg detail gericht en alles moet juist zijn.

17:31 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-09

de paasvakantie is voorbij

Alles gaat zijn gewone gangetje hier en eerlijk gezegd, Zonnetje stelt zich goed. Maar ik weet dat dit van de ene moment op de andere kan veranderen en het ergste is dat hij dat altijd bij mij heeft, zijn moeilijkere momenten. Toen Zonnetje in de paasvakantie op sportkamp ging, hield ik mijn hart vast. Het sportkamp ging goed en zelfs toen ik hem ging halen was hij enhousiast. Maar eenmaal thuis kwamen de frustraties boven, en zoals altijd uit zich dat in agressie. op woensdagavond ging hij naar de papa voor enkele dagen en ik lichte mijn ex in over dit gedrag. Natuurlijk ging hij er heel licht over, zo van: och, dat zal wel meevallen. En natuurlijk was het bij de papa meegevallen, toen ik hem er achteraf naar vroeg. en natuurlijk ben ik hiervan aangedaan, maar zoals ik al veel gehoord heb van begeleiders, psychologen,... Je moet dit als een compliment opnemen als Zonnetje zich alleen bij mij zich kan uiten, dit wil zeggen dat hij bij mij zich het beste voelt. Ik heb wel al ondervonden dat als mijn jongens thuiskomen van een weekendje bij papa, dat Zonnetje direct bij mij komt om te knuffelen, terwijl Gamer dat minder doet, Gamer vertelt vooral veel van wat ze gedaan hebben, Zonnetje niet die moet altijd even bekomen.

10:11 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-03-09

problemen tussen de stiefbroertjes

Weet je, een kind met ass en een nieuwsamengesteld gezin, is niet evident. Zonnetje heeft het vooral moeilijk met het oudste zoontje van mijn vriend (waarschijnlijk ADHD), Zonnetje valt zijn stiefbroertje dan soms ook letterlijk aan, naar de keel. Ik moet regelmatig tussenbeide komen en zoek nu echt naar een oplossing. Voorlopig stuur ik hem telkens even naar zijn kamer als hij zijn stiefbroerje pijn doet, om te kalmeren.Hij komt dan rustig terug, maar begint dan opnieuw. Waar Zonnetje het ook moeilijk mee heeft is het taalgebruik, mijn vriend en zijn kinderen komen uit de Kempen, wij zijn van het Waasland.En sommige woorden worden anders uitgesproken (zoals energie,en playmobi(e)l), Zonnetje heeft het hier heel erg moeilijk mee en kan echt razend worden.

14:51 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Mijn tweede leven is nu echt begonnen...

Mijn vriend en ik zijn gaan samenwonen, voorlopig in een huurhuisje, later in het huis dat wij gaan bouwen. Ik moet zeggen dat het raar doet om helemaal opnieuw te moeten beginnen.( Je leefde vroeger met de gedachte dat dit voor altijd was, en dan heb ik het niet alleen over mijn ex-partner, maar vooral over het huis, mijn thuis. Ik heb het er erg moeilijk mee gehad.) Je moet rekening houden met je partner, die anders is dan je vorige partner, je moet rekening houden met je kinderen  en die van je partner, die zich moeten aanpassen aan de nieuwe situatie. En je moet ook rekening houden met jezelf, jezelf tijd geven om te wennen, jezelf tijd geven om afscheid te nemen van het verleden. Maar ik vind dat we het niet slecht doen. We amuseren ons echt goed. Wat vooral een voordeel is, vinden wij, is dat wij een luxe hebben die andere gezinnen niet hebben. 1 weekend op de 2 zijn wij kinderloos. Ik hoop dat dit niet te egoistisch klinkt, maar het doet deugd om eens af en toe tijd voor elkaar te hebben. Niet dat ik het er niet moeilijk mee gehad heb, ik heb vooral in het begin afgezien toen ik mijn jongens niet bij me had. Maar na een tijdje leer je daar mee leven en zelfs eens te genieten, zodat wanneer ze thuiskomen, je weer vollop energie hebt om er voor te gaan.

 

14:34 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-01-09

Een gelukkig 2009 voor iedereen...

....en veel liefde, vriendschap en ook een goede gezondheid. Heel cliché, ik weet het, maar als iedereen dit alles moest hebben, zou het leven er toch veel mooier uitzien, niet?

Vandaag bespreking gehad voor Zonnetje op school, en ik moet zeggen dat het er allemaal heel positief uitziet. Qua leerstof is hij helemaal mee, hij heeft vriendjes en voelt zich goed in de klas(volgens de GOn juf geniet hij zelfs op school). Ik heb me wel geërgerd aan de papa die jaren zijn kop in het zand stak wat betrof het ass van Zonnetje. En nu, nu hij een vriendin heeft die in het onderwijs staat, nu gaat hij op zo een bespreking zijn zoontje mee bespreken, aslof hij er vanalles van weet. 

20:02 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-11-08

Ik ga verder met mijn leven

Mijn leven blijft maar nieuwe wendingen geven. Het gaat heel goed met mijn vriend en mij, het klikt ook goed met zijn kinderen( 2 jongens van 2.5 en 6jaar). Een logisch gevolg hiervan is samenwonen. Misschien nog te vroeg, maar wat heb ik te verliezen? Ik woon met mijn 2 jongens op een appartement, mijn 2 jongens samen op een kleine slaaapkamer, steeds geluiden onder, boven en naast mij, dag en nacht. Ik woon hier echt niet graag en ik wil mezelf en mijn kinderen iets beter geven. Op het moment zoeken we een huis om te huren, een eerste stap voor een verder leven.

13:21 Gepost door | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Zonnetje heeft het moeilijk

Hoe goed het begin van het eerste leerjaar ging, des te moeilijker wordt het nu. Neen, niet op de school zelf zijn er problemen, maar thuis zowel bij mij als bij de papa. Zonnetje is prikkelbaar, moeilijk in de omgang, hij slaat en vloekt en gebruikt alle mogelijke lelijke woorden, vooral tegen mij maar ook zijn broer en de kindjes van mijn vriend. Ik heb al vanalles geprobeerd vooral het negeren is voor mij het gemakkelijkste. Ik merk dat zeggen dat het niet mag en hem erop wijzen het tegenovergestelde efftect heeft. Het is vooral in de ochtend dat hij moeilijk doet, bij het opstaan, het slechte gedrag ebt dan langzaam weg en tegen dat we  naar school vertrekken, wordt hij lief en aanhankelijk.Zoals nu op dit moment is er een vriendje met hem aan het spelen en het lijkt alsof ik een nieuw zoontje heb, zo een flinke jongen is hij. Het lijkt alsof de hysterische huilbuien van de kleutertijd plaats gemaakt hebben voor dit gedrag. Ik weet dat dit maar periodes zijn en dat we er wel weer doorkomen. Zou de komst van de Sint hier voor iets tussen zitten?

13:16 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-10-08

het eerste leerjaar gaat fantastisch goed

Het gaat reuze goed op school met Zonnetje. Hij schrijft zijn letters perfect, hij leest de geleerde woordjes zeer vlot, ook met de cijfertjes gaat het goed. Op een tussentijds rapportje stond veel positiefs, het negatieve was dat schrijven erg lang duurt. Van de juf heb ik gehoord dat de GOn juf vond dat hij normaal functionneert in de klas. Op zich geweldig nieuws, maar toch heb ik er een vreemd gevoel bij. Op school volledig perfect, ook thuis een vrij lieve jongen met zo goed als geen uitbarstingen. Wat moet ik hier van denken? Binnenkort problemen, of hebben we het ergste gehad en leert hij met het ouder worden omgaan met zijn autisme? Ik weet dat imitaiegedrag hem niet vreemd is. Enkel het sociaal gedrag blijft vreemd.

Eigenlijk ben ik heel fier, ik zie hoe flink hij zijn best doet en zich goed voelt in zijn vel. Meer heb je als mama niet nodig om gelukkig te zijn.

19:40 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-09-08

weinig tijd, maar hier ben ik weer

Het is druk, zo het begin van het schooljaar. Mijn jongens doen het reuze goed. Gamer is naar het vierde leerjaar en weeral kreeg ik van zijn juf de opmerking dat Gamer niet kan stilzitten, steeds babbelt en rondkijkt. Elk schooljaar diezelfde opmerking, maar ik weet dat dit overgaat, dit is stress voor het begin van het schooljaar. Zonnetje gaat nu naar het eerste leerjaar en het lijkt of hij nog niet anders gedaan heeft. Ik zie hem vrolijk thuiskomen en vrolijk vertrekken naar school, hoewel hij niks vertelt, kan ik hieruit afleiden dat hij zich goed voelt. Enkel vorige week dinsdag, toen hij voor de eerste keer naar het reva moest met eigen vervoer (op dinsdag opa, op woensdag ik), kreeg hij een crisismoment. Hysterisch gehuil kwam uit de jongenskamer, zo erg dat ik dacht dat Gamer hem half dood had geslagen. Ik kwam aangelopen en nam Zonnetje op mijn schoot, toen ik vroeg wat er gebeurd was, was het antwoord dat Gamer zijn lakens niet goed gelegd had. Tja, de stress zal begonnen zijn, dan moet alles weer piekfijn liggen. Het is waarschijnlijk kwestie van weken dat ik zijn ontbijtbord en lepel tot op de milimeter juist op zijn placematje moet leggen.

Op zelfstaandigheid heb ik bijna niks van problemen meer, hij eet en kleed zich alleen aan. Welliswaar met een belofte voor een beloning, dit stimuleert om verder te doen en niet weg te dromen, helpt echt en is een leuke beloning, nl. een rugmasssage voor het slapen gaan, daar kan hij echt van genieten.

Ik heb op school een time-timer besteld(zie afbeelding), en gebruik die nu ook en ik moet zeggen, dit is een echte aanrader. Dit is een klokje van de firma Baert. Speciaal aan dit klokje is dat het kind kan zien hoeveel tijd hij nog heeft om iets af te werken. De tijd die het kind krijgt wordt aangeduid met een rood vlak dat verschuift. Ik gebruik het echt voor alles, om op te staan, om te eten, de tijd in de badkamer, de resterende speeltijd, de tijd dat hij nog heeft om te gaan slapen. Fantastisch is het omdat Zonnetje hier echt goed op let en er naar handelt.Bovendien wordt hij tijdsbewust ermee, hij weet vb. al dat als de klok op 30 staat, dat hij nog een half uur heeft. Een klokje volledig rood is een uur. Ik sta hiervan te kijken, want dat lijkt me toch vroeg om zo met de klok om te gaan.

 decoration

 

Een groter wordend probleem, is zijn sociaal gedrag, ik krijg meer en meer reacties van mama's te horen of het kan dat Zonnetje hun kindje pijn doet, soms zelfs naar de keel grijpt. En dan moet ik dat bevestigen, ik zie het thuis ook. Ook heel vervelend is dat mensen hem aanspreken, op straat, op school, in de winkel, bekende mensen en minder bekende mensen. Hij reageert altijd hetzelfde, nl. hij draait zijn hoofdje weg. Frustrerend begint dit te worden, maar de thuisbegeleidster gaat hier aan beginnen werken.

01-08-08

Zonnetje moet zelfstandig leren eten.

Het is al moeilijk om Zonnetje alles aan te leren, maar als je omgeving niet wil(of kan) mee werken, wordt het nog een stuk moeilijker. Vandaag ging ik de kindjes halen bij mijn ex-schoonouders(geweldige mensen, hooor, daar niet van. Ze staan steeds voor me klaar). Ik kreeg te horen hoe Gamer en Zonnetje flink hadden gegeten, hun bordje was leeg. Het enige probleem was dat opa Zonnetje het hele bord had moeten geven. Pff..... na een fantastisch beloningssysteem, dat echt goed werkt, heel veel geduld van mij en de klok om te zien hoe laat hij klaar moet zijn. Na maanden na elkaar een fantastisch resultaat van een ventje dat plots wel flink zijn bord leeg eet, krijg ik te horen dat de grootouders hem nog steeds eten in zijn mondje stoppen. Ik heb nog maar eens staan uitleggen dat hij dit niet meer mag doen. Oke, Zonnetje zal iets meer opeten als het in zijn mondje gestopt wordt, maar voor een kerel van 6jaar, die naar het eerste leerjaar gaat, moet het toch al mogelijk zijn om dit zelf te doen. Thuis is het wel zo dat hij wacht tot de laatste vijf minuten, en dan propt hij alles in zijn mond om op tijd klaar te zijn om zijn groene bol te verdienen. Ik ga even praten met de thuisbegeleidster, zij zal wel raad weten.

18:50 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-07-08

ik mis mijn kindjes

Mijn jongens zijn nu 2 weken bij hun papa. Een hel voor mij, ze zijn nog nooit langer dan een week van me weggeweest. Ik weet dat ze het goed hebben, ik bel ze regelmatig op. Gamer komt steeds eerst aan de lijn, en hij vertelt volop wat hij allemaal gedaan heeft, en wat hij allemaal gekregen heeft.  Zonnetje daarentegen, die is een beetje stiller, maar vooral bij zijn stemmetje krijg ik tranen in de ogen, hoe hij zo breekbaar dag mama zegt. Ik heb van de thuisbegeleidster een kalender gekregen die ze doorgemaild heeft, maand per maand, ik kan die inkleuren dag per dag en zo weet hij wanneer hij naar papa gaat, ik ben rood, papa is groen en elke dag kleeft hij een stickertje. Dit werkt goed, ik heb nog met de papa gebeld en hij vertelde me dat Zonnetje zich goed aanpaste, enkel wanneer hij naar oma en opa gaat of wanneer zij daar komen, heeft hij het moeilijk voor eventjes. Ik heb ook gevraagd hoe het met het aan-en uitkleden gaat. Een week of twee geleden is Zonnetje gestopt met zijn boekjes mee te nemen, en ja hij deed alles zelf, en ja in exact dezelfde volgorde dat er in zijn boekjes staat. Het leek wel dat hij ze vanbuiten had geleerd. Toen ik gisteren de thuisbegeleidster aan de lijn had, vernoemde ik deze vooruitgang, en zij zei me dat dit waarschijnlijk te maken had met de school die weggevallen is. Een zorg minder voor hem. Papa verzekerde me dat ook daar het aan-en uitkleden prima gaat.

Ik verlang ernaar om mijn twee schavuiten terug te zien. Vooral dit afgelopen week-end toen de kindjes van mijn vriend bij ons waren, heb ik het moeilijk gehad. Ik weet op voorhand dat ik van Zonnetje niet veel moet verwachten. Vorige keer in de paasvakantie toen ze een weekje bij papa geweest waren, kreeg ik een stevige knuffel van Gamer, Zonnetje die vroeg me enkel of ik de paaseieren al opgeraapt had. Ik weet dat ik Zonnetje een half uurtje met rust moet laten, dan komt hij bij mij om op mijn sschoot te zitten en dan geniet hij ervan wanneer ik over zijn rugje kriebel.

18:40 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-06-08

 

Een nieuwe woonst, een andere partner. Het afgelopen jaar stond heel mijn leven overhoop. En er lijkt maar geen eind aan te komen. De winkel waar ik al bijna 10 jaar werk, is overgenomen. Shiften werken, 1 op de twee zondagen werken en wisselende uurroosters, dat is het resultaat. Zowel voor de regelmaat van Zonnetje als mijn sociaal leven een regelrechte ramp. Ik heb er even over nagedacht ( als je ergens zo lang werkt is het niet gemakkelijk om het op te geven), maar uiteindelijk beslist dat ik weg ga. Ik heb nu 3 weken vakantie en daarna ga ik werken met dienstensheques als huishoudhulp. Dit is het ideale werk als je regelmatige uren wilt die je daarbij nog eens zelf mag kiezen. Ideaal als alleenstaande mama. EN!!!!!!Geen week-end werk meer.

11:52 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-06-08

petitie tegen afschaffing GOn begeleiding

http://www.autiouders.be/

Aan iedereen aan wie GOn begeleiding nauw aan het hart ligt. Teken aub, wij hebben dit nodig.

19:36 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-06-08

een draaiboek....wat een wonder

Het gaat goed, het gaat zelfs fantastisch met Zonnetje. T´is te zeggen met het zelfstandig worden. De thuisbegeleidster heeft me geholpen om een daglijn en een draaiboek te maken, en voor mij is dit echt een wondermiddel, vooral dan dat draaiboek, want die daglijn daar vecht hij nog mee. We hebben een draaiboek gemaakt voor in de badkamer s´ochtends en één voor s´avonds met picto´s gedownload op www.sclera.be Ik heb die uitgeprint op fotoformaat en op volgorde gestoken in een fotoboekje. Ik had de opdracht gekregen om geduldig te zijn, dat het allemaal niet van in het begin goed ging gaan, en in het begin moest ik meehelpen. En nu na enkele weken zijn we zover dat als Zonnetje éénmaal begonnen is in zijn boekje, hij het helemaal afwerkt. Het grote probleem is nog starten, maar ook daar heb ik iets op gevonden, een kookwekkertje naast hem met 10 minuten op en de beloning van een rugmassage als hij klaar is voor het wekkertje afloopt.  Het boekje werkt zelfs zo goed dat Zonnetje alles doet wat er in dat boekje staat, dingen die hij vroeger niet wou doen (zoals plassen voor het slapengaan), doet hij nu automatisch, ik heb het gevoel dat ik alles in dat boekje kan zetten. Eindelijk leert mijn prutske zelfstandig worden, eindelijk. Volgens de thuisbegeleidster is dit omdat hij behoefte heeft om zijn opdrachten visueel te zien, dat boekje is een gevoel van veiligheid voor hem.

16:30 Gepost door | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-05-08

wat een nacht

Vorige nacht, plots hoor ik heel luid en krijsend: MAMA!!!!!!! IK kruip al half slapend uit mijn bed, niet wetend wat te verwachten( Gamer was deze week ziek geweest, misschien moest die weer overgeven, of had Zonnetje een nachtmerrie). Ik kom de jongens hun slaapkamer binnen en zie niks verontrustend en fluister: wie heeft er geroepen? Zonnetje zegt mij dan dat zijn lakentjes niet goed liggen, ik trek ze even recht en ga verder slapen. Blijkbaar toch een nachtmerrie voor Zonnetje, de nachtmerrie van het dekbed dat niet mooi recht ligt.

08:53 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-05-08

het leven gaat zijn gangetje...

Zonnetje is precies zijn draai wat aan t vinden op de voetbaltrainingen. Hij mag namelijk keeperen. Heel leuk is dat, want keeperen is iets eenvoudiger om te begrijpen dan voetballen zelf, hij moet enkel die bal tegen houden. Hij kan het nog niet echt goed, maar doet het heel graag en dat is voor mij het belangrijkste. Er zijn nog wel probleempjes met dat keeperen, vb de taak van de keeper is de bal terug in het veld te gooien of uit-trappen, hij neemt die taak heel serieus op en als de trainer dit een keer van hem overneemt, dan durf ik niet te kijken want Zonnetje kan dan heel erg boos worden.(schoppen, slaan, duwen).

Gisteren nog een leuk voorbeeldje gehad van hoe hij duidelijkheid wilt en hoe graag hij met cijfertjes omgaat: ik had zo van die superlekkere jellysnoepjes gekocht, waar ook de jongens zot van zijn. Zonnetje vroeg me of hij er van mocht, ik zei ja neem er maar een paar. Eerst even twijfel waarna hij me vroeg hoeveel mama? Ja ik moet echt overal een aantal bij zeggen, maakt niet uit hoeveel als hij maar kan tellen. Ik zei dan dat hij er vijf mocht nemen en ja ik ben er dan gerust op dat hij er vijf neemt, want vijf is vijf voor hem en niet zes of zeven.

Het lijkt of Zonnetje nu pas last krijgt van de scheiding, allesinds van de wissel tussen mama en papa. In het begin had Gamer het heel erg lastig, en maar die begint zich aan te passen. Mijn kleinsten heeft het lastig als hij terug thuis komt en ik moet hem een kwartiertje met rust laten en dan krijg ik mijn knuffel en een zoentje en volgens ik van mijn ex-schoonouders hoor is dat hetzelfde bij papa. Ik krijg die informatie niet van papa zelf, want die wenst geen gewoon contact meer met mij, enkel nog via mail, dat is het gemakkelijkste vind hij zelf.

08:59 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-05-08

soms maak je fouten

O ja, ik maak fouten met Zonnetje en achteraf denk ik dan dat ik het had moeten weten. We zijn enkele weken terug met ons samengesteld gezinnetje een dagje naar Planckendael geweest, met de trein. Mijn vriend had de avond daarvoor me het voorstel gedaan om ipv na de trein niet bus te nemen maar de boot.  We gingen het als verrassing houden voor ons jongens. Ik had mijn 2 al iets ingelicht, maar op de trein zag ik aan het gezichtje van Zonnetje dat er iets was. Ik zag hoe hij daar stil en onwennig zat, en dat hij vollop tics in zijn gezichtje kreeg (neus optrekken en met ogen knipperen). Ik ben dan naast hem gaan zitten en vroeg of alles in orde was, eerst zei hij ja, maar iets later vroeg hij me: mama ga je me dan nu die verrassing vertellen? Je leert gaandeweg om met een autismestoornis om te gaan, maar niet zonder fouten te maken.  En vooral als een kind  zoals Zonnetje niet steeds de symptomen vertoont.

19:04 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-08

weekend bij papa, joepie

En ik die dacht dat het mogelijk was om in één of andere vorm van vriendschap of wederzijds respect uit elkaar te gaan. Hoe langer, hoe meer ik overtuigd ben van niet. Sinds mijn ex zijn nieuwe vriendin kent maakt hij meer en meer afstand tussen ons, en dit is zonde voor de jongens vind ik. Hij heeft me letterlijk gezegd dat het voor hem niet moeilijk is om ons verleden volledig te wissen, hij wenst enkel contact te houden via mail en ik mag zijn vriendin niet ontmoeten. Bij haar gaat het ook zo en dat gaat goed. Wat ik zie bij mijn vriend en zijn ex is helemaal anders. Zij bellen regelmatig in functie van de kinderen, hij gaat dan ook regelmatig zijn oudste halen om eens te gaan zwemmen(jongste is nog te klein). Ik vraag me af of het echt zo moet gaan, maar ja mijn ex kennende had ik toch niet anders moeten verwachten.

Deze zondag kwamen de jongens thuis van een weekendje bij papa. Toen ik Zonnetje in bed stak hebben wij nog even gebabbeld (de laatste tijd valt het me op dat Zonnetje in bed wel eens iets wilt vertellen), en plots kwamen er tranen. Toen ik vroeg wat er scheelde, kwam het er heel triestig uit: ik heb niet in mijn eigen bedje mogen slapen. Later bleek dat het dochtertje van de vriendin van mijn ex in zijn bed had geslapen en hij samen met Gamer in hetzelfde éénpersoonsbed. Ik was verontwaardigd, dit is echt geen situatie voor een kind met ass. Ik heb dan als een echte moederkloek wiens kind onrecht was aangedaan, direkt mijn ex opgebeld, maar die nam niet op. Pas de volgendemiddag toen ik op zijn voicemail dreigde om naar zijn werk te bellen als ik hem niet kon bereiken, had ik hem aan de lijn. Zijn reactie: daar moet gij u niet mee moeien, dat zijn uw zaken niet,.... Pas toen ik zei dat ik vermoedde dat het wettelijk verplicht is om te zorgen voor een eigen bed, dan kreeg ik reactie. Het zou om een noodsituatie gaan, hij gaat voor Zonnetje een nieuw bed kopen.

Ik dacht echt dat hij meer met Zonnetjes problemen ging rekening houden, maar dit bewijst weeral eens dat hij nog niet snapt hoe je met hem moet omgaan.

14:37 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ass |  Facebook |

03-04-08

beetje triest

Ik ben blij dat de jongens het niet zo moeilijk hebben als ik, hier in het appartement. Ik mis het echt, wonen in een huis, een volledig gezin hebben waar ik voor kan zorgen. Ik mis mijn jongens een beetje als ze een week-end naar de papa zijn, ik mis ze heel erg als ze een hele week naar de papa zijn, hoe moet dat dan niet in de grote vakantie zijn als ze twee weken weg zijn? Ik heb het soms heel erg moeilijk en denk dan aan al die anderen die in dezelfde situatie zitten. Gelukkig kan ik vooruit kijken, ik kan toekomst plannen maken. Het gaat heel erg goed met mijn vriend, hij heeft twee schatten van kinderen en hij wil graag verder met mij. Wat moet ik nog meer wensen? Maar toch is het allemaal niet zo gemakkelijk, ik was een jaar geleden nog samen met mijn exman, ik leefde met de gedacht om samen oud te worden. Nu heb ik op korte tijd veel meegemaakt, heb ik op korte tijd iemand geweldig leren kennen, (iemand waar mijn ex nog niet aan kan tippen), en toch ben ik bang, bang om hetzelfde terug mee te moeten maken, bang om verkeerde beslissingen te nemen. Herinneringen komen regelmatig terug naar boven, en dan zak ik een beetje terug in een put. Het zal wel slijten, dat weet ik, en dan kan ik echt verder met mijn leven.

Ondertussen ben ik naar het oudercontact geweest in het reva, ondanks dat ik het gevoel heb dat Zonnetje het goed doet, krijg ik daar toch nog wat probleempjes bij te horen. De kinesiste wist mij te zeggen dat het voetje dat wat naar binnen staat, moet opgevolgd worden bij een specialist  De  psychologe is bezig met de gevoelens, maar vertelde me dat het altijd moeilijk voor hem zal zijn, je kan hem immers niet elke gezichtsuitdrukking van elk gevoel leren kennen  er zijn gevoelens waar verschillende uitdrukkingen bij mopgelijk zijn. De logopediste stoorde zich eraan dat Zonnetje nog steeds geen hallo wilt zeggen na drie jaar( probleem met het sociale), in de plaats verstopt hij zich steeds achter zijn boekentas en moet de begeleidster verschieten als hij tevoorschijn komt. En de ergotherapeute gaat volop aan de fijnemotoriek werken omdat dat dringend nodig is voor volgend schooljaar. Ik heb een mix van gevoelens hierbij, want bij de laatste bespreking op school werd mij meegedeeld dat Zonnetje volgend schooljaar misschien moet stoppen met therapie omdat in het lager geen vervoer is. Tot eind augustus zal de therapie nog doorlopen, daarna moet ik nog afwachten. Ik stel me dan de vraag of al zijn probleempjes dan aangepakt geweest zijn, ok ik heb nog thuisbegeleiding en GOn, ik zal wel zien.

15:17 Gepost door | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-03-08

Talk van Coldplay

Oh brother I can't, I can't get through
I've been trying hard to meet you 'cause I don't know what to do
Oh brother I can't believe it's true
I'm so scared about the future and I wanna talk to you
Oh I wanna talk to you
You can take a picture of something you see
In the future where will I be
You can climb a ladder up to the sun
Or a write a song nobody has sung or do
Something that's never been done

Are you lost or incomplete
Do you feel like a puzzle, you can't find your missing piece
Tell me how do you feel
Well I feel like they're talking in a language I don't speak
And they're talking it to me

So you take a picture of something you see
In the future where will I be
You can climb a ladder up to the sun
Or a write a song nobody has sung or do
Something that's never been done, do
Something that's never been done

So you don't know where you're going and you wanna talk
And you feel like you're going where you've been before
You tell anyone who'll listen but you feel ignored
Nothing's really making any sense at all, let's talk
Let's talk, let's talk, let's talk

Vertaling

Oh broer ik kan niet, ik kan er niet doorheen komen
Ik heb hard geprobeerd je te ontmoeten want ik weet niet wat te doen
Oh broer ik kan niet geloven dat het waar is
Ik ben zo bang voor de toekomst en ik wil met je praten
Oh ik wil met je praten
Je kunt een foto maken van iets dat je ziet
In de toekomst waar ik zal zijn
Kun je op een ladder klimmen naar de zon
Of een liedje schrijven dat niemand ooit gezongen of iets doen
Dat niemand ooit gedaan heeft

Ben je verloren of incompleet
Voel je je als een puzzel, je kunt je missende stukje niet vinden
Vertel me hoe je je voelt
Nou ik voel me alsof ze praten in een taal die ik niet spreek
En ze zeggen het tegen mij

Dus je neemt een foto van iets dat je ziet
In de toekomst waar ik zal zijn
Kun je op een ladder klimmen naar de zon
Of een liedje schrijven dat niemand ooit gezongen of iets doen
Dat niemand ooit gedaan heeft, iets doen
Dat niemand ooit gedaan heeft

Dus je weet niet waar je heen gaat en je wilt praten
En je voelt je alsof je ergens heen gaat waar je al eerder bent geweest
Je zegt het tegen iedereen die wil luisteren maar je voelt je genegeerd
Niets klinkt echt logisch, laten we praten
Laten we praten, laten we praten, laten we praten

19:27 Gepost door | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-03-08

visualisatie is belangrijk

Ik heb gemerkt dat de erge hysterische buien die Zonnetje had grotendeels verdwenen zijn. Hij lijkt die ontgroeid te hebben. In de plaats komen de andere probleempjes naar boven. Overal kreeg ik te horen dat ik voor Zonnetje alles moest visualiseren, picto´s en foto´s gebruiken dus. Ik deed dit volop, maar had eerlijk gezegd weinig resultaat hiermee (dat dacht ik toch), maar stilletjesaan ondervind ik hier toch voordelen van. Een mooi voorbeeld van dat visualiseren heb ik vorige week ondervonden.

Op de GONbespreking werd vermeld dat Zonnetje de volgende dag voor de eerste keer met zijn hele klas een uurtje naar het eerste leerjaar ging gaan, dit gaan ze wekelijks doen. De juf had dit in de klas besproken en omdat Zonnetje daar (naar gewoonte) niks over verteld had, vermelde ik dat ik het hem ging vragen als ik thuis kwam. Ik vroeg het aan Zonnetje, maar kreeg geen reactie, grote ogen die me aanstaarden met een blik op oneindig. Ik ben dit al gewend, dus daar niet verder op ingegaan. Maar diezelfde middag, had ik de site van de school geopend en de foto van de juf van het eerste leerjaar getoond. En ja, een hele uitleg kwam Zonnetje mij geven, over die juf, het eerste leerjaar, en dat hij er naar toe ging gaan.

Gamer krijgt op het moment enkele sessies met de thuisbegeleidster, ik vind dit erg goed voor hem, eens niet alle aandacht voor Zonnetje maar eens voor hem. Ze gaat werken met het boekje: Stijn is anders van Vanvuchelen Marleen.

16:09 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-03-08

Begeleiding

Ik heb ondertussen gemerkt dat er verschillende soorten hulpverleners zijn. Er zijn er die zich met hart en ziel inzetten om je kindje op allerlei soorten manieren te helpen, en er zijn er die enkel hun job doen. Bij die laatste behoort Zonnetje zijn GOnjuf. Die van vorig jaar behoorde bij de eerste categorie, steeds een blad vol geschreven in het schriftje met wat er gedaan werd, en hoe hij erop reageerde, steeds een goede uitleg op de besprekingen, echt iemand die wist waar ze mee bezig was. Maar spijtig genoeg heeft deze GOnjuf een andere job, waardoor Zonnetje iemand anders gekregen heeft. Ik heb in totaal denk ik een 3tal keer contact met haar gehad (bespreking inbegrepen). Ook de juf liet me merken dat het op school ook niet loopt zoals vorig schooljaar. Spijtig vind ik dat, maar ik ben er nu wel achter dat als je de juf en de school achter je hebt, je al ver staat.

Gelukkig heb ik wel veel aan de thuisbegeleidster. Zij is erook bij als er op school besprekingen zijn. Zij gaat nu ook Gamer mee begeleiden, volgende week is er al zo een sessie. Er wordt dan vooral gepraat over zijn gevoelens, wat hij leuk vind aan zijn broer en wat niet,...

10:15 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-02-08

ouderfeest

Deze week was het grootouder- en ouderfeest met een optreden van de kleuters. Zonnetje had het de eerste keer met de grootouders perfect gedaan. Het lijkt alsof hij de bewegingen linkt aan de muziek en daardoor alles zo perfect doet. Maar de volgende dag voor de ouders, was hij af en toe eens verkeerd. Ik heb me hier helemaal niet in gestoord, want hij had het toch goed gedaan. Maar later hoorde ik van een mama dat hij de vorige dag een andere stoel had, en ja daar kan je de oorzaak al vinden.

Gamer heeft het nu weer moeilijk. Stoute antwoorden geven, druk zijn en nota's in zijn agenda. Ik blijf het op de scheiding steken, maar ik kan niet ontkennen dat ik soms wel eens vermoed dat mijn oudste ook een klein beetje een "probleempje"heeft. Op school doet hij het goed(gemiddelde van 82%), hij is zeer zelfstandig en verantwoordelijk, maar is heel erg druk(vooral op school), hij heeft het soms erg moeilijk met zichzelf (vroeger ook al). In het reva heb ik dit al eens aangekaard, en de psychologe dacht dat hij misschien wel een hele lichte vorm van ADHD kan hebben. Ik ga er voorlopig niks aan doen, maar ik heb gemerkt dat dezelfde aanpak als Zonnetje voor Gamer ook resultaat heeft. Ik blijf wel dezelfde opmerkingen krijgen op school, dat Gamer druk is en niet kan stilzitten en stoppen met babbelen. Binnenkort komt de thuisbegeleidster enkele sessies met hem doen, misschien kan ik er met haar eens over praten.

21:33 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |